الف. هدف

آزمون‌های علامت٬ مک‌نمار و ویلکاکسون٬ آزمون‌هایی  ناپارامتری هستند که برای بررسی وجود تفاوت بین دو نمونه‌ی وابسته کاربرد دارند.  دو نمونه وابسته٬  در تحقیقات آزمایشی بسیار مورد استفاده‌اند. به صورتی که محقق از یک جامعه قبل و بعد از آزمایشش دو نمونه می‌گیرد و تفاوت بین مقادیر این دو نمونه را می‌سنجد. برای نمونه٬ محققی تاثیر آموزش کارمندان را بر عملکرد شغلیشان  را با این روش می‌سنجد٬ در علوم مدیریت و برای تحلیل فاصله‌ی بین وضع موجود و وضع مطلوب نیز می‌توان از آزمون‌هایی که در نمونه‌های وابسته کاربرد دارند٬  استفاده نمود.

• آزمون‌های  ناپارامتری علامت٬ مک‌نمار و ویلکاکسون٬ هم‌ارز آزمون پارامتری  مقایسه زوجی می‌باشند.
• آزمون علامت و ویلکاکسون٬ نیاز به متغیر با سطوح زیاد دارند. برای نمونه٬  برای متغیرهایی که با طیف لیکرت ۵ یا ۷ گزینه‌ای سنجیده شده‌اند٬ مناسب به نظر نمی‌رسند.  در این میان٬ آزمون ویلکاکسون یک مزیت نسبت به آزمون علامت دارد و آن نمایش  شدت تفاوت بین دو نمونه است.
• آزمون مک‌نمار برای متغیرهایی که دو سطح دارند٬ کاربرد دارد. و برای متغیرهای بیش از دو سطح٬ قابل انجام نیست